Tradycyjnie talia tarota składa się z 78 kart, z których jedna strona przedstawia symboliczne obrazy, podczas gdy druga strona ma jednolity kolor i wzór
Istnieją różne opinie na temat pochodzenia tarota. Niektórzy widzą w nim starożytną wiedzę Atlantydy, ale wielu uważa go za prostą, rozrywkową talię do wróżenia. Po raz pierwszy wspomniano o kartach w dokumencie z 1377 roku, w którym zakazano ich używania. Mimo to nie udało się powstrzymać ich rozprzestrzeniania, a wkrótce stały się znane w większych miastach na świecie. Znając średniowieczne zwyczaje komunikacyjne i biorąc pod uwagę brak druku, nie był to wówczas zaniedbywalny czynnik. Dzisiejsze karty do gry wykazują wiele podobieństw do kart tarota. Cztery kolory małych arkanów można znaleźć w większości współczesnych gier karcianych. Karta Głupca z wielkich arkanów stała się znana jako joker.
Można dostrzec duże podobieństwo między tarotem a pochodzącą z Indii talią cygańską, znaną również jako karty do wróżenia. System symboli tej talii rozprzestrzeniał się przez pokolenia drogą ustną, podobnie jak wiedza o wróżeniu z kart. Szczególną uwagę zwracano na to, aby osoby niewtajemniczone nie miały wglądu. Poza wspomnianymi powyżej nie istnieje inny związek między tymi dwiema taliami, chyba że zdegradujemy wiedzę tarota do poziomu kart do wróżenia.
Według innej historii Mojżesz zabrał ze sobą tajemnicę strzeżoną przez egipskich kapłanów w postaci tarota podczas wyjścia Izraelitów do Palestyny. Wydaje się to potwierdzać bliski związek między tarotem a Kabałą oraz alfabetem hebrajskim. Takie podobieństwo można dostrzec w 22 kartach wielkich arkanów i 22 literach hebrajskich, a także w związku między literami a kartami. Kabała przedstawia 10 specjalnych boskich cech w postaci sefirot, które łączy 22 ścieżki inicjacyjne. Te 22 ścieżki, zgodne z boskimi cechami, można znaleźć zarówno w alfabecie hebrajskim, jak i na kartach Wielkich Arkanów TAROTU. Można to interpretować jako wskazanie, że tarot pokazuje drogę do świata Kabały.
Jednak pomijając historię kart, dziś najpopularniejszą formą ich użycia jest wróżenie. W każdej formie wróżenia z kart występuje osoba pytająca – która prosi o radę, zadając pytanie – oraz wróżbita, który udziela odpowiedzi. Karty mogą być rozkładane zarówno przez osobę pytającą, jak i przez wróżbitę. Najważniejsze jest jednak, aby obie strony koncentrowały się na pytaniu, ponieważ niepoważne lub niedokładnie zadane pytanie może skutkować równie niedokładną odpowiedzią.
