Coraz częściej na półkach sklepów spotykamy dodatki do gier planszowych, które nie rzadko są w tak dużym i ciężkim pudełku, jak sama gra podstawowa, a nieświadomy lub nieuwaga kupujący dopiero po rozpakowaniu przekonuje się, że znajdująca się w pudełku gra nie nadaje się do samodzielnej gry i konieczne jest zakupienie tak zwanej gry podstawowej. Ale po co właściwie są dodatki do gier planszowych, i czy w ogóle są one potrzebne. Oto kilka rzeczy, które warto wiedzieć o dodatkach.
Na początek warto wspomnieć o takich dodatkach, które same w sobie są grywalne i stanowią pełnoprawną grę, więc właściwie trochę odstają od reszty, ale ponieważ i takie się zdarzają, przyjrzyjmy się kilku z nich. Jednym z najlepszych przykładów może być seria Century, gdzie Fűszerút, A kelet csodái i Egy új világ są co prawda osobno grywalne i świetne same w sobie, jednak połączone wzajemnie uzupełniają się i dostarczają jeszcze bardziej złożonych doświadczeń graczom. Podobnie jest z niebieską i czerwoną wersją gry Vasútvonal, które również są dwiema odrębnymi grami, ale z powodu podobnej mechaniki mogą być grane razem — wtedy nie tylko łączą się zasady, lecz także liczba graczy może się podwoić.
Kolejna duża grupa dodatków to te, które wzbogacają istniejącą grę podstawową o nowe możliwości. To chyba najpowszechniejsza funkcja dodatków, ponieważ dzięki nim podstawowa gra otrzymuje nowe opcje i przynosi graczom świeże wrażenia. Doskonałym przykładem jest tutaj gra Pandemic, która przez lata została rozszerzona o dodatki Pengeélen i A labor. Oba dodatki wprowadziły zupełnie nowe elementy do gry podstawowej, jednak żaden z nich nie jest grywalny samodzielnie — do obu dodatków potrzebna będzie gra podstawowa. Do tej kategorii można też zaliczyć gry takie jak Everdell, Fesztáv czy Mars terraformálása. Dodatek nie musi jednak służyć wyłącznie rozszerzaniu mechaniki gry — może też zwiększać liczbę graczy. Dodatek do Flamme Rouge: Peleton poszerza grę o dwuosobowy tryb, podobnie jak dodatek do Egy szép új világ: Romlottság és Megdicsőülés, natomiast dodatek do Blood Rage wprowadza nowy klan, dzięki czemu gra podstawowa staje się pięcioosobowa.
Wreszcie, ale nie mniej ważne, dodatki mogą odgrywać istotną rolę w opowiadaniu nowych historii. Gry narracyjne, takie jak Gyűrűk Ura: Utazások Középföldén, Rettegés Arkhamban czy T.I.M.E Stories pozwalają dzięki kolejnym dodatkom rozegrać zupełnie nowe historie, co zwiększa regrywalność dla graczy. Nowe historie czasami wprowadzają też nowe zasady, ale zwykle są one niewielkie — celem nie jest gruntowna modyfikacja zasad, aby gra wracała na stół, lecz poznanie i przejście nowej opowieści. Takie dodatki mogą występować w mniejszych lub większych pudełkach, w zależności od rozmiaru nowej historii. W przypadku gry Utazások Középföldén można nawet kupić wewnątrz aplikacji działającej na urządzeniu mobilnym dodatki, które nie mają fizycznych komponentów, a udostępniają jedynie nową ścieżkę fabularną. Oczywiście także w przypadku takich dodatków prawdą jest, że tworzą one grywalny produkt tylko w połączeniu z grą podstawową.
W świetle powyższego można stwierdzić, że dodatki w większości przypadków nie są konieczne, aby gra zapewniała pełne doświadczenie graczom, lecz jeśli dana gra była już wielokrotnie uruchamiana i po pewnym czasie wyczerpaliśmy dostępne w niej możliwości, albo przeszliśmy wątek fabularny zawarty w podstawowej wersji gry, to dzięki dodatkowi możemy wzbogacić grę o nowe wyzwania lub fabułę i na nowo czerpać z niej przyjemność.
