Mechanika „bonusów na koniec gry” ma chyba najbardziej wymowną nazwę ze wszystkich mechanik, bo dokładnie opisuje to, co sugeruje — chodzi o punkty bonusowe, które gracze zdobywają dopiero na samym końcu rozgrywki. Ten mechanizm sprawia, że przebieg gry jest trochę nieprzewidywalny: nawet jeśli w trakcie rozgrywki kontrolujemy swoją pozycję na torze punktacji, po ostatniej rundzie gracze mogą zyskać więcej lub mniej punktów w zależności od tego, jak pomyślnie zrealizowali swoje ukryte cele.
Oczywiście, podobnie jak inne mechaniki, i ta nie udźwignie sama całej gry — zwykle występuje w połączeniu z innymi mechanizmami i ze swej natury podtrzymuje napięcie do samego końca, ponieważ zwycięzcę można ogłosić dopiero po ostatecznym podliczeniu punktów. W wielu przypadkach rozwiązuje to problem „królewskich decyzji”, gdy zwycięstwo zależy od subiektywnej lub sympatycznej decyzji przegrywającego gracza, który mógłby wskazać, kto wygra. Oto najbardziej znane gry, w których spotykamy bonusy na koniec gry.
Jednym z najlepszych przykładów tej mechaniki jest seria Ticket to Ride, gdzie gracze już na początku, a nawet w trakcie gry otrzymują ukryte karty tras, z których wybierają te, które mają zrealizować przed końcem gry. Chociaż punkty za budowę poszczególnych odcinków zdobywa się i przesuwa po torze punktacji od razu podczas gry, to karty tras są rozliczane dopiero na końcu. Za pomyślnie zbudowane trasy przyznawane są punkty bonusowe, natomiast te niezrealizowane powodują odjęcie punktów, co może przetasować pozycje przy ostatecznym podliczeniu.
Gra Fesztáv również wykorzystuje mechanikę bonusów na koniec gry i wiąże je z osiągnięciem określonych celów. Karty bonusowe w tej grze często silnie wpływają na przebieg rozgrywki — w nadziei na dodatkowe punkty gracze czasami wybierają i zagrywają nawet mniej korzystne karty. W przeciwieństwie do poprzedniego przykładu, Fesztáv nie karze punktami ujemnymi za niespełnione cele, ale często punktacja jest ważona — mniejsze cele dają mniej punktów, większe przynoszą więcej.
Wiele gier o budowaniu cywilizacji także chętnie stosuje bonusy przyznawane na koniec gry — wystarczy pomyśleć o kartach cywilizacji w Stone Age lub zielonych kartach naukowych w 7 csoda, które choć widoczne w trakcie gry i w przybliżeniu policzalne, to ich ostateczna wartość punktowa ujawnia się dopiero na końcu rozgrywki, podobnie jak w grach ekonomicznych. Do tej kategorii zaliczają się także Egy szép új világ, Hadara oraz Víz alatti városok.
Wreszcie są gry, w których nie da się nawet zgadnąć, ile punktów zbierze każdy z graczy, ponieważ potrzebne informacje pozostają przez cały czas ukryte. Doskonałymi przykładami są Vörös lázadás i Mesebeli birodalmak. W obu przypadkach punkty zdobywa się na podstawie kart trzymanych w ręku. Często kombinacje kart dają dodatkowe punkty lub wręcz powodują ich odjęcie. W Vörös lázadás ilość punktów zdobywanych z innych źródeł jest minimalna, a w Mesebeli birodalmak nie ma na to praktycznie szans, więc końcowy wynik będzie z pewnością niespodzianką.
Podsumowując, jeśli szukamy gry, w której tożsamość zwycięzcy pozostaje niepewna aż do ostatniej chwili, gry wykorzystujące mechanikę bonusów na koniec gry z pewnością dostarczą nam satysfakcji.
