Na rynku znajdziemy wiele gier planszowych o bardzo silnej tematyce, często opartych na popularnych opowieściach, takich jak powieści i serial Gra o tron czy uniwersum Gwiezdne Wojny, jednak obok tematu sama fabuła wcale nie musi być istotna z punktu widzenia mechaniki gry. Opowiadanie historii jako mechanika jest wyjątkowe właśnie dlatego, że historia staje się integralną częścią rozgrywki. Gracze nie mogą się uwolnić od prowadzenia fabuły, bo to albo jest ich zadaniem, albo stanowi bardzo ważną część gry, a decyzje graczy mogą wpływać na przebieg historii i na końcowy rezultat.
Mechanika opowiadania historii może zatem polegać na tym, że gra przekazuje w ręce gracza nitkę opowieści — jako doskonały przykład można podać serię gier Sztorikocka, której istotą jest to, że gracz rzuca dziewięcioma kostkami, a na podstawie ikon, symboli i akcji wskazanych przez kostki układa historię obejmującą wylosowane wyniki. Popularność Sztorikocka najlepiej pokazuje fakt, że podstawowa gra doczekała się dziś licznych małych rozszerzeń, a wydano ją też w bardzo popularnych tematach, takich jak Ki vagy Doki?, Batman, Star Wars czy Harry Potter.
Do grupy gier opartych na opowiadaniu historii zaliczają się także różne gry typu escape room, które są naprawdę popularne i zaskakująco dobrze działają. Szabadulópakli i seria Unlock potrafią zapewnić pełne doświadczenie jedynie za pomocą kart, gdzie tematyka i zagadki świetnie uzupełniają historię, której głównymi bohaterami są oczywiście sami gracze. Doświadczenie escape roomu nie jest jednak zarezerwowane tylko dla małych gier karcianych — wśród dużych pudełkowych gier także znajdziemy podobne tytuły, w których dodatkowa zawartość obejmuje bardziej złożone wyzwania.
Choć gry detektywistyczne częściowo przypominają escape roomy, są na tyle różne, że warto potraktować je oddzielnie. Jednym z wyróżniających się przedstawicieli tego nurtu jest TIME Stories, które wykorzystuje pomysłowo skonstruowaną bazową grę, by przeżywać przygody oferowane przez różne rozszerzenia jako pełne doświadczenia. Prawdziwy przełom w tym temacie przyniosły jednak gry uzupełnione aplikacjami mobilnymi, oferujące niesamowicie interaktywną rozgrywkę. Jednym z lepiej znanych przedstawicieli tej generacji jest Bűnügyi krónikák, które poza wersją osadzoną we współczesności zapraszają graczy do śledztwa także w wariantach rozgrywających się w latach 1400, 1900 czy nawet 2400.
Wreszcie — i nie mniej ważne — istnieje wiele gier, w których fabuła nie wpływa bezpośrednio na zasady, ale mimo to stanowi istotną część gry. Takie gry często mają osobne zeszyty z opowiadaniami, których rozdziały gracze odtwarzają podczas rozgrywki. Przykłady reprezentujące ten nurt to Egerek és varázslók, Plüss mesék i Azután. Są też tytuły, które wykorzystują smartfony do opowiadania historii. Taka jest na przykład planszówka Gyűrűk Ura: Utazások Középföldén, gdzie nitką fabularną zarządza aplikacja, na którą wpływ mają sukcesy lub porażki odniesione w poszczególnych rozdziałach — daje to też świetne możliwości rozgałęziających się przygód, co zwiększa regrywalność.
Opowiadanie historii może więc być integralną częścią gry, ale równie dobrze to gracz może otrzymać rolę narratora. Pewne jest jednak to, że w przypadku takich gier gracze zyskują nie tylko doświadczenie rozgrywki, lecz także jedną (lub kilka) świetnych opowieści.
