Mechanika rozmieszczania robotników to powszechny mechanizm w grach planszowych, który można również traktować jako rodzaj draftu akcji. Nazwa mechaniki jest bardzo trafna, ponieważ w większości przypadków gracze dysponują figurkami, czyli robotnikami, które umieszczają na planszy, aby wykonać wybraną akcję. Zazwyczaj liczba miejsc akcji jest ograniczona, więc nie każdy gracz ma możliwość zajęcia danego pola, albo że późniejsi robotnicy muszą zapłacić jakimś surowcem lub ponieść inny koszt, aby wykonać daną akcję.
Chociaż pierwszą klasyczną grą z mechaniką rozmieszczania robotników była wydana w 1998 roku Keydom, system ten można znaleźć dziś także w repertuarze najbardziej nowoczesnych i odnoszących sukcesy gier. Jednym z najlepszych przykładów tej mechaniki jest Stone Age z 2008 roku, który zdobył wiele prestiżowych nominacji i nagród i do dziś jest bardzo lubianą grą. W Stone Age znajdziemy świetny przykład tego, że na dane pole, na przykład poświęcone pozyskaniu surowców, gracze mogą wysłać tylko określoną liczbę robotników, a niektóre pola mogą być używane tylko przez jednego gracza. Ponadto, ponieważ gra określa ilość pozyskiwanych surowców przez rzuty kostkami, a każdy robotnik daje jedną kostkę do rzutu, mechanika ta może być także używana do modyfikowania losowego wyniku rzutów.
Oczywiście z czasem ta mechanika nie występuje już wyłącznie sama, ponieważ w przypadku Viticulture rozmieszczanie robotników współpracuje z wieloma innymi mechanikami. Również tu można zaobserwować, że niektóre pola akcji dają większą przewagę pierwszemu robotnikowi niż kolejnym, więc duże znaczenie ma to, kto jest rozpoczynającym w danej rundzie.
Wreszcie, ale nie mniej ważna, gra Everdell: Az örökfa árnyékában również wykorzystuje klasyczną mechanikę rozmieszczania robotników. W tej grze świetnie rozwiązano kwestię tego, że gracze zyskują coraz więcej robotników, dzięki czemu mogą wykonywać coraz więcej i bardziej zróżnicowanych akcji w miarę postępu gry. Ponadto spotykamy tu sytuacje, gdy liczba dostępnych pól akcji zależy od liczby grających, a pierwsze miejsce na danej akcji można zająć za darmo, podczas gdy drugie wiąże się z kosztem surowców lub daje już mniej zasobów niż pierwszemu przybyłemu robotnikowi.
Podsumowując, rozmieszczanie robotników to już wcale nie nowa mechanika, jednak wciąż używa jej bardzo wiele gier i doskonale współpracuje z innymi popularnymi mechanikami. Zarówno w prostych, jak i w najbardziej złożonych grach spotkamy tę klasyczną i dającą często efektowne rezultaty mechanikę, więc zarówno początkujący, jak i doświadczeni gracze mogą się z nią zetknąć.
