
Oczywiście ktoś, kto pracuje na co dzień z zabawkami, powinien znać większość bajek, przynajmniej te, które zajmują czołowe miejsca w rankingach popularności. Psi Patrol absolutnie jest na szczycie listy, ponieważ od lat to jedno z najpopularniejszych połączeń bajki i zabawek wśród dzieci. Przyznam, poza obowiązkową wiedzą jakoś nigdy specjalnie nie zagłębiałam się w historie psiaków, aż do teraz, kiedy postanowiłam jako dorosła osoba pójść na premierę nowego pełnometrażowego filmu Psi Patrol: Wielki Film. Na wstępie powiem tylko tyle — nie żałuję!
Dlaczego Psi Patrol jest tak popularny wśród dzieci (a i dorosłych ;)) jest całkiem jasne; przesympatyczne postaci realizują odważne misje na najfajniejszych pojazdach. Sukces tej franczyzy nie jest dziełem przypadku, na szczęście zawiera idealne proporcje, by bawić zarówno małych, jak i dużych widzów.
Uwaga, od tego miejsca recenzja zawiera SPOILERY!
Film zaczyna się dynamiczną, pełną akcji sceną, która jednocześnie ustanawia dalszy przebieg fabuły. Nieznana postać kradnie ogromny elektromagnes przymocowany do koparki z wysypiska śmieci, co prowadzi do pożaru z powodu przechowywanych tam butli z gazem. Jeśli ktoś wcześniej nie znał członków Psi Patrolu, na początku bajki zostają zaprezentowane wszystkie postacie (Ryder, Skye, Chase, Rubble, Marshall, Zuma, Rocky, Liberty), które bez wahania ruszają gasić pożar na składowisku. Oczywiście najnowocześniejsza technika i najfajniejsze pojazdy są do dyspozycji drużyny, więc oprawa wizualna filmu nie tylko przyciąga dzieci, ale jako dorosły też bawi — co więcej, jest dość interesująca dla tych, którzy lubią techniczne detale, tak jak ja.

Oczywiście akcja ratunkowa kończy się sukcesem, jednak skradziony elektromagnes nie zostaje odzyskany — ale to nieważne, wszyscy wyszli bez szwanku, a mieszkańców znacznie bardziej zaciekawi spadający meteoryt, który będzie widoczny nad Adventure City tego wieczoru.
Na to jednak przygotowuje się nie tylko ludność miasta, ale także Victoria "Vee" Vance, obsesyjna badaczka meteorów, która postanowiła przyciągnąć pobliski meteoryt za pomocą zbudowanego przez siebie magnetycznego urządzenia wykorzystującego skradziony elektromagnes z koparki, aby go zbadać. Jej plan źle się kończy, ponieważ urządzenie nie ma wystarczającej energii, by całkowicie przyciągnąć meteoryt, i ten uderza prosto w Adventure City, trafiając w wieżę Psi Patrolu. Dzięki psiakom wszyscy przeżywają upadek bez szwanku, jednak ich miejsce zamieszkania jest w gruzach, więc muszą spędzić noc na swoim statku, podczas gdy Ryder bada dziwny meteoryt za pomocą maszyny. Victorię Vance aresztują za opublikowanie zdarzenia na żywo w mediach społecznościowych… tak, bajka idzie z duchem czasu. :)
Skye, która wyraźnie jest centralną postacią tego filmu, budzi się w nocy, gdy coś emituje tajemnicze światło, i kiedy odkrywa, że to meteoryt, do jej obroży łączy się niezwykły kryształ, który daje jej supermoc. Oczywiście szczenię nie radzi sobie z tą siłą, przez co reszta też się budzi i dzięki kryształom zyskuje magiczne supermoce. Chase staje się superszybki, Marshall potrafi strzelać ogniem, Rubble może przemienić się w super kulę burzącą, Rocky staje się magnetyczny, Zuma potrafi zmienić się w wodę, natomiast Liberty najwyraźniej nie otrzymuje żadnej zdolności, więc Ryder powierza jej opiekę nad trzema uroczymi szpicami, Nano, Totem i Mini — członkami Junior Patrolu.

W więzieniu Victoria trafia do celi razem ze złym Humdingerem, odwiecznym wrogiem psiaków, szalonym na punkcie kotów burmistrzem, który bardzo pragnie przejąć kontrolę nad Adventure City. Oczywiście razem uciekają i knują zemstę. Wykorzystując samolot Humdingera, wzywają członków Psi Patrol — którzy w międzyczasie nabyli supermoce — a kiedy Skye przelatuje, by pomóc, zabierają jej meteorkryształ i zostawiają ją samą na spadającym samolocie. Dzięki zręczności Skye i reszcie drużyny bezpiecznie ląduje, jednak w międzyczasie Victoria, dzięki kryształowi, ponownie uruchamia swoją maszynę magnetyczną i tym razem przyciąga do Ziemi kilkadziesiąt meteorytów, by zyskać z nich kolejne wyjątkowe moce. Skye obwiniając się, w środku nocy zabiera do siebie kryształy pozostałych i wyrusza samotnie, by powstrzymać Victorię i Humdingera, lecz Victoria odbiera jej kryształy i wpada w pułapkę. Tymczasem Humdinger, używając jednego z kryształów, staje się gigantyczny i atakuje Adventure City, aby rozprawić się z członkami Psi Patrol, którym na czas udaje się go powstrzymać i odzyskać kryształ, po czym spieszą z pomocą Skye.

Dzięki zręczności i doskonałej współpracy udaje im się pokonać Victorię, a także ujawnia się moc Liberty, która dzięki swojej elastyczności ratuje Skye przed upadkiem. Tymczasem meteoryty już osiągnęły atmosferę Ziemi, więc Skye wyrusza samotnie, najpierw korzystając ze swojego samolotu, a potem polegając na własnej sile. W filmie poznajemy też tło małej suczki, które pokazuje, jak trudno jest być najmniejszym i jak bardzo trzeba walczyć, by znaleźć swoje miejsce wśród większych.
Skye pokonuje wszystkie meteoryty, nawet największy, jednak wskutek tego wpada do morza, ale ostatecznie dochodzi do siebie i również zostaje uratowana.
KONIEC SPOILERÓW!
Film nie tylko bawi, ale prostym językiem pokazuje dzieciom, jak ważna jest przyjaźń, praca zespołowa i przede wszystkim wiara w siebie oraz swoje umiejętności, nawet dla najmniejszych. Było niezwykle odświeżające pójść do kina na obraz, który nie trwa 2–3 godziny, lecz ma przystępny dla najmłodszych czas trwania — około 1 godziny i 30 minut. Jedno jest pewne: Psi Patrol: The Movie to historia, którą z pewnością nie tylko dzieci będą się cieszyć — rodzice też mogą spokojnie wybrać się do kina z popcornem i napojem, bo i oni uznają tę opowieść za zabawną, a oprawa wizualna jest naprawdę imponująca; szczególnie polecam ją ojcom zafascynowanym techniką ze względu na wiele fajnych pojazdów używanych przez członków Psi Patrol. Tym razem film otrzymał ode mnie 5 z 5 gwiazdek — twórcom należą się brawa, nie czuć, że stworzono coś jedynie na siłę, aby dać zabawkom tło. Udało się wypełnić 1,5 godziny czasu gry tak, że fabuła zajmuje nawet dorosłego widza, nie zawiera strasznych fragmentów, a miejscami jest naprawdę zabawna także dla młodszych dzieci. Miejmy nadzieję, że zobaczymy jeszcze wiele takich filmów w kinie.