A na szczycie listy BoardGameGeek… Homályrév czyli Gloomhaven. Gra została pierwotnie sfinansowana przez kampanię na Kickstarterze w 2015 roku, która zebrała prawie 400 000 dolarów od ponad 4900 wspierających. Dwa lata później, w 2017 roku, ruszyła druga kampania na Kickstarterze, która przyciągnęła już ponad 40 000 wspierających i zebrała około 4 milionów dolarów. Gra niebawem trafiła do sprzedaży detalicznej, a od tego czasu ukazało się także polskie wydanie, co jest naprawdę zdumiewające, biorąc pod uwagę, że mówimy o ogromnej grze, zawierającej dzięki fabularnemu systemowi rozgrywki olbrzymią ilość tekstu. Gloomhaven od premiery zdobył liczne prestiżowe nagrody w różnych kategoriach, takich jak najlepsza gra solo, najlepsza gra kooperacyjna, najlepsza gra tematyczna czy najlepsza gra strategiczna, i przez długi czas okupował szczyt listy BGG z ponad 50 000 głosów. Zobaczmy więc, co tak naprawdę kryje się w prawie dziesięciokilogramowym pudełku.

Gloomhaven to euro-inspirowana taktyczna gra bitewna osadzona w magicznym świecie pełnym zmieniających się motywów. Gracze wcielają się w tułaczy-ostrzy (wędrownego awanturnika), który posiada unikalne zdolności i własne motywacje, by podążyć do mrocznych zakątków świata. Z konieczności muszą współpracować, aby oczyścić zagrażające karakomby i zapomniane ruiny. W międzyczasie zdobywają doświadczenie i łupy, rozwijają swoje umiejętności, odkrywają nowe lokacje, które mogą eksplorować i grabieżczo przeszukiwać, i rozbudowują rozgałęziającą się historię napędzaną ich decyzjami.
To gra, której świat jest jednocześnie stały i zmienny, i którą najlepiej przejść przez wiele sesji rozgrywki. Po rozegraniu scenariusza gracze podejmują decyzje określające, co dalej się stanie — podobnie jak w książce „Wybierz swoją przygodę”. Rozgrywanie scenariusza to gra kooperacyjna, w której gracze walczą z automatycznymi potworami, korzystając z innowacyjnego systemu kart, który określa kolejność działania w turze i co gracz może zrobić w swojej kolejce.

W każdej turze gracz wybiera dwie karty z ręki. Numer na górnej karcie określa jego inicjatywę na turę. Każda karta ma moc górną i dolną, i gdy nadchodzi kolej gracza według kolejności inicjatywy, decyduje, czy użyje górnej mocy jednej karty i dolnej drugiej, czy odwrotnie. Gracze muszą jednak uważać, ponieważ z czasem mogą na stałe stracić karty z ręki. To właśnie mechanika kart uczyniła grę niezwykle popularną — dzięki niej gra zachowuje klasyczny, tematyczny charakter walki przy niemal całkowitym wyeliminowaniu roli losowości, ponieważ sukcesy graczy nie zależą od rzutów kośćmi ani od losowo dobieranych kart z talii.
Równie imponująca jest złożoność świata, a świetnym pomysłem jest to, że w miarę postępów fabuły coraz więcej naklejek trafia na mapę, gdy gracze i ich postacie eksplorują okolice miasta. Ponadto każda postać ma swoje osobiste cele, których osiągnięcie skutkuje osiedleniem się i porzuceniem przygód, co zmusza gracza do wyboru nowej postaci — to z kolei samo w sobie wprowadza różnorodność, ponieważ nowa postać oferuje nowe możliwości i wymaga innego stylu gry.

Chociaż Homályrév to rodzaj gry Legacy (dziedzictwo), co oznacza, że gracze mają jednorazową możliwość rozegrania kampanii — historia przy drugim przejściu staje się znajoma, a na mapie trzeba przyklejać odwiedzone lokacje — to w księdze misji znajduje się

Jak widać po rozmiarach, Homályrév to niesamowicie rozbudowana gra, której ekstra duże pudełko pomieściło gigantyczną przygodę. Mamy możliwość rozpoczęcia przygody solo lub tworząc drużynę do czterech osób wyruszyć razem. Rozgrywka jednej misji teoretycznie trwa około jednej-dwóch godzin, choć przygotowania mogą wydłużyć ten czas. Ze względu na złożoność gry wydawca rekomenduje ją dla osób powyżej 14. roku życia, z czym w dużej mierze się zgadzamy. Podsumowując, Homályrév to niesamowita gra, która jednak nie jest tania, więc zdecydowanie radzimy najpierw ją przetestować lub kupić jej mniejszego brata, Oroszlánfalkę, a jeśli doświadczenie z gry was porwie, można zdecydować się na eksplorację Homályrév i okolic.