GRA Szellemek szigete ukazała się w 2017 roku, a niedługo potem w sklepach pojawiło się także węgierskie wydanie. Gra R. Erica Reussa niemal od razu odniosła ogromny sukces i w 2017 roku Board Game Quest Awards przyznał jej tytuł najlepszej gry kooperacyjnej, a oprócz tego zgarnęła wiele nominacji i nagród. Ponieważ do dziś zajmuje dziewiąte miejsce na liście BGG TOP, można śmiało stwierdzić, że mamy do czynienia z naprawdę udaną grą, która z czasem wzbogaciła się o liczne dodatki.
Gra przenosi graczy do uniwersum, w którym w najdalszych zakątkach świata wciąż istnieje magia, ucieleśniona przez duchy ziemi, nieba i wszelkich zjawisk przyrody. W miarę jak wielkie europejskie mocarstwa rozciągają swoje imperia kolonialne coraz dalej, nieuchronnie zaczynają rościć sobie prawo do miejsc, w których duchy nadal mają władzę — a kiedy to robią, sama ziemia się buntuje, razem z mieszkańcami wyspy.
Szellemek szigete to złożona i tematyczna gra kooperacyjna, w której należy bronić domu wyspy przed kolonialnymi najeźdźcami. Gracze kontrolują różne duchy ziemi, z których każdy dysponuje własną, unikalną mocą żywiołów. W każdej turze gracze jednocześnie wybierają, którą kartę mocy rozegrają, płacąc za to energią. Wykorzystanie kombinacji kart mocy zgodnych z żywiołem ducha może zapewnić darmowe bonusowe efekty. Szybsze moce działają natychmiast, zanim najeźdźcy się rozprzestrzenią i wyrządzą szkody, inne zaklęcia są wolniejsze i ich skuteczne użycie wymaga przewidywania i planowania. W fazie duchów zdobywają one energię i decydują, jak chcą się rozwijać: odzyskać użyte karty mocy, poszukać nowych mocy lub rozprzestrzenić swoją obecność na nowe tereny wyspy.
Najeźdźcy rozprzestrzeniają się po mapie wyspy w sposób częściowo przewidywalny. W każdej turze odkrywają pewne obszary wyspy. W następnej turze na tych obszarach budują, tworząc osady i miasta. W kolejnej turze niszczą, siejąc spustoszenie na ziemi i atakując rdzennych mieszkańców wyspy.
Mieszkańcy wyspy odgryzają się najeźdźcom, gdy zostaną zaatakowani, i wspomagają duchy, choć nie zawsze dokładnie w taki sposób, jakiego gracze by oczekiwali. Niektóre moce działają poprzez mieszkańców wyspy, pomagając im wypędzać najeźdźców lub oczyszczać ziemię z zarazy.
W miarę postępów w grze robi się ona coraz bardziej złożona, gdy duchy rozprzestrzeniają się na nowe obszary wyspy i zdobywają silniejsze moce, a jednocześnie najeźdźcy nasilają swoje kolonialne wysiłki. Każda runda reprezentuje 1–3 lata alternatywnej historii.
Na początku gry aby wygrać, trzeba zniszczyć ostatnią osadę i miasto na planszy — ale w miarę jak coraz bardziej zastraszamy najeźdźców, zwycięstwo staje się łatwiejsze. Przegrywa się, jeśli którykolwiek duch zostanie zniszczony, jeśli wyspa zostanie zalana zarazą lub jeśli karty najeźdźców wyczerpią się przed osiągnięciem zwycięstwa.
W grze można też walczyć z różnymi przeciwnikami, takimi jak szwedzkie kolonie górnicze czy odległe brytyjskie kolonie. Każdy z nich zmienia rozgrywkę w inny sposób i oferuje różne poziomy trudności, aby gra stanowiła wyzwanie w miarę zdobywania przez graczy doświadczenia.
Wyspa Duchów to dość złożona gra kooperacyjna, w którą można grać zarówno solo, jak i w cztery osoby, jednak zdecydowanie nie polecałbym jej początkującym graczom. Złożoność gry świetnie rozwiązuje problem „gracza alfa”, ponieważ każdy gracz jest całkowicie zaangażowany w maksymalne wykorzystanie własnych możliwości. Wyspa Duchów dodatkowo nie daje łatwo zwycięstwa, więc oprócz skupienia gracze będą potrzebować także doświadczenia, lecz gdy tylko opanują zasady i w pełni wykorzystają możliwości przypisanych duchów, sukces nie zawiedzie, a zwycięstwo napełni graczy prawdziwą dumą.
